یک سریال انگلیسی قدیمی دیدم که واقعا این سوال برام به وجود اومد که فرهنگ ما انگلیسی؟ یا کلا همه جا همین بوده ؟

مثلا ازدواج دختر زیر سن ۱۸ سال (که الان توی دنیا ممنوع شده )

مثلا ارث رسیدن املاک به پسر و معادل نقدی اون املاک به دختر (حالا اگر نمیدونید توضیح بدم که تمام خانواده های ملاک به خاطر اینکه ملک به اسم خودشون و در خانواده شون بمونه ارث دختر رو به شکل نقدی پرداخت میکردن و املاک به پسر می‌رسید[هنوز هم خیلی از خانواده های بزرگ این شکلی هستن ] )

مثلا پوشیدن لباس به شکل ست همرنگ ( کفش و کیف و پیراهن و گیره ی سر و جواهرات یکرنگ )

مثلا تنها بیرون نرفتن دختر تا زمان ازدواج ( یعنی یک خانم فقط بعد از ازدواج میتونست تنها از خونه بره بیرون )

همراهی دختر دم بخت با مادر در تمامی میهمانی ها و مجالس (صرفا برای پیدا کردن خواستگار )

برعکس دختر ها اصلا مهم نبود که پسرها در چه سنی ازدواج کنن به هر حال موقع ازدواج دنبال دختر زیر ۱۸ سال میرفتن حتی اگه ۵۰ سالشون بود

آزادی عمل تمام و کمال برای پسر ها و محدودیت برای دخترها

معاشرت و ازدواج با کسانی که هم‌سطح با خانواده هستند

دوری از هر گونه رسوایی و بدنامی (چرا که باعث ترد شدن از جامعه می‌شده )

اهمیت حفظ شرافت و شخصیت در هر شرایطی

از مهمون با میوه و شیرینی و چای و حتی آجیل و ... پذیرایی میکنیم (چون همه جای دنیا مرسوم نیست )

دیوارهای خونه رو رنگ های شاد میزدیم یا کاغذ دیواری های شاد استفاده میکردیم (الان دیگه اصولا سفید )

همه ی دخترهای باید گلدوزی رو در تمام اشکال مثل منجوق دوزی و ملیله دوزی و گوبلن دوزی می‌دونستن (تا نیمه ی اول دهه پنجاه خیلی مرسوم بود توی ایران )

استفاده از دکوری زیاد توی خونه (چون خیلی از کشورها از دکوری استفاده نمیکنن و دیوارهاشون یا خالی یا عکسهای خانوادگی )

استفاده از گل برای آراستن ساختمان و حیات

پرداخت جهیزیه به خانواده داماد

یا اگر زنی باردار بشه باید از شرکت توی جمع ها کناره گیری کنه