یکبار خونه یکی دعوت بودیم ، بنده خدا شروع کرد به صحبت کردن پشت سر عروس یکی از بستگان که فلانی توی مراسم ختم (منظورش پدر من بود ) به ما بی احترامی کرده که چی؟ بهمون سلام نکرده با اینکه تحصیل کرده اس ، ریدم تو اون سوادی که شعور نیاره (حالا ما هم که تحصیلکرده بودیم ، اونجا نشسته بودیما) .

اما عروس خودشون که بی سواد هم بود ، همین کارو کرده بود ، روز مرگ پدرم اومدن و عروس کوچیکه شون به من و برادرام و زن داداشم سلام نمی‌کردیعنی توی غم انگیز ترین روز زندگی ما ، و این قضیه چند بار اتفاق افتاد تا روز دوم از مراسم پدرم بیرونش کردم ، والا ، رودرواسی نداریم که ، زنبوری که محصول نمیده غلط میکنه نیش بزنه ، من اون کندو رو آتیش میزنم .

دلم نمیخواست اونجا جوابشو بدم اما دلم میخواد اینجا بنویسم ، عزیزم اگه عروس فلانی با سواد و سلام نمیکنه (گرچه به این دلیل که اون غریبه اس توی جمع مون ، کمی خجالتی ، نه به دلیل بی ادبیش) یک کوچولو دردش کمتره تا اینکه ی آدم دوزاری و بی سواد بهت سلام نکنه .

اما واقعیت اش اینه که بعضی از آدمها بزرگترین افتخار زندگی شون اینه که فلانی از در اومد تو و بهش سلام نکردن ، اینکارو میکنن تا بعدا توی خلوت های ارزون و بی مایه ی خودشون ، مایه ی دستگرمی و رضایتمندی چند تا بدتر از خودشون رو فراهم کنن ، اینکه نمیتونن یک رابطه ی معقولانه ی معمولی با بقیه داشته باشن براشون افتخار ، زیاد هم ربطی به با سواد و بی سواد نداره .