به دست آوردن یک بهایی داره ، به دست آوردن هرچیزی ، واسه همین که وقتی چیزی رو از دست میدی ، بلافاصله به این فکر میکنی که خب چی قراره به دست بیاد که این داره از دست میره ، این داره بها میشه .

به سادگی خرید یک پفک ، مول میدی و پفک و میخری

راه کوهستان رو طی میکنی تا قله رو ببینی ، مسیر قله اون بهاییه که بابت دیدن قله باید پرداخت کنی به همین سادگی

اما نکته اش اینجاست اگه اون بهارو پرداخت نکنی ، آیا انگیزه ی لازم واسه رسیدن به هدف رو خواهی داشت؟

اگه اون بهارو پرداخت نکنی اصلا هدف ارزشی خواهد داشت ؟

آیا به همین دلیل نیست که میگن بادآورده را باد میبرد؟